"Niebo złote ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi listeczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świt.

Ziemię twardą ci przemienię
w mleczów miękkich płynny lot,
wyprowadzę z rzeczy cienie,
które prężą się jak kot,
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy burz, w serduszka listków,
w deszczów siwy splot.

I powietrza drżące strugi
jak z anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
aż zagrają jak wiolonczel
żal - różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.

Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne - obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łąki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zakryj groby płaszczem rzeki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył."
K.K.B.

złote niebo dla mnie zamknięte
nie ma nikogo kto by chciał je otworzyć

został pył

pył ze wspomnień
o tym jak kiedyś było inaczej

miłe słowa były dla kogoś innego

pył wspomnień
jak kiedyś potrafiłeś mówić
czy zrobić,
kiedy nie było obrączek 
i szarej codzienności..





how?

How to know you r telling me the truth?
How to know you told me everythng I asked,
without a lie,
without a hiding some answers,

that you didn't just said
what I wanted to hear

I should leave you
you know that
don't you?

I am talking to you,
but you do not listening,
you do not care.

Maybe you read it
but you don't want to understand,
you won't do anything,
as usuall.

Voices are calling me from abroad,
they saing I can be happy there...

And there is one stupid voice
from my conscience and honesty
to be responsible what I said,
what I have promised...

You see how much different I am,
comparing to you?

You did not listen that voice,
maybe you don't hear it,
maybe you don't have it?

I do not want life with you
sometimes
as you still do not care.

How to know many things will change for better?
How to know you will tell always the truth?

questions

how to find a right way?
how to find a balance
between contradictory
emotions,
thoughts,
feelings?

when you try to go ahead
but some pictures,
some scraps of sad memories
tell you to stop,
to run away.

how to be fair and nice,
when your insde protests -
kidness should not be granted
for all the betrayals.
No rewards.

how to find a right way?

some memories

“How do you pick up the threads of an old life? How do you go on, when in your heart you begin to understand there is no going back. There are some things that time can not mend. Some hurts that go too deep…that have taken hold.”

from LOTR

„Jestem Julią”

Jestem Julią
mam lat 23
dotknęłam kiedyś miłości
miała smak gorzki
jak filiżanka ciemnej kawy
wzmogła
rytm serca
rozdrażniła
mój żywy organizm
rozkołysała zmysły

odeszła

Jestem Julią
na wysokim balkonie
zawisła
krzyczę wróć
wołam wróć
plamię
przygryzione wargi
barwą krwi

nie wróciła

Jestem Julią
mam lat tysiąc
żyję -

feelings **

I feel somehow stranded
You are trying
you are doing good things

but I do not know what is wrong

I feel somehow stranded
I am trying to control my bad side
I am doing nice things

I feel alone
in my emotions
in my apprechension
in my distress

you do not care for it.

feelings

I feel I do not know you
you said a lot
you started to think
but there are still secrets
in your head
you won’r share

about you will lie

there are parts of you
you closed to me
like you have another life
maybe with someone else

I can not trust you
I don’t want to trust you
until I find out what it is…

I feel something isn’t right
but you do not care anyway.

legenda

„Pewna legenda opowiada o ptaku, który śpiewa jedynie raz w życiu, piękniej niż jakiekolwiek stworzenie na ziemi. Z chwila gdy opuści rodzinne gniazdo, zaczyna szukać ciernistego drzewa i nie spocznie, dopóki go nie znajdzie.
A wtedy wyśpiewując pośród okrutnych gałęzi, nadziewa się na najdłuższy, najostrzejszy cierń. Konając wznosi się ponad swój ból, żeby prześcignąć w radosnym trelu słowika i skowronka. Jedna, najświetniejsza pieśnią, za cenę życia. Cały świat zamiera, aby go wysłuchać, uśmiecha się nawet Bóg w niebie. Bo to, co najlepsze, trzeba okupić ogromnym cierpieniem…”

„Niewiara w miłość ma się wstydzi:
Oczy mi skrywa róż dwulistkiem.
Bowiem to, czego się nie widzi,
Istnieje przecie przede wszystkiem.

Szczęście przemija, jak dym ginie,
Nikną ułudy mgliste kraje.
Rzeczywistością jest jedynie
To, co po wszystkim pozostaje.”
L.Staff